Quinty blogt

Kinderen opvoeden is niet makkelijk.

Ben je gescheiden en heb je een nieuwe relatie of al een tijdje een relatie. Dan krijg je natuurlijk te maken met een samengesteld gezin.

Dat maakt het er allemaal niet makkelijker op.Je hebt verschillende ideeën over het opvoeden.Dat kan nog wel eens botsen.

Ik zit nu 4 jaar in een relatie. Hij heeft ook kinderen en ik vind het heavy hoor.

We denken anders over opvoeden. Of niet echt anders, hij is consequenter, ik wat makkelijker.

En het is een feit, dat je van je eigen kinderen meer kan hebben als van een ander kind.En dat werkt beide kanten op. Je ziet meer door de vingers.

Je kent je kind het beste. Je houd onvoorwaardelijk van je kinderen. En zal ze altijd steunen. Wat er ook aan de hand is.

En ik hou zeker van zijn kinderen. Maar toch is het niet hetzelfde. En dat hoeft ook niet. Dat kan ook niet.

Toch probeer je het voor iedereen zo goed mogelijk te doen. Zodat iedereen zich prettig voelt in de situatie.

Want laten we eerlijk zijn. Voor kinderen blijft het moeilijk dat je ouders niet meer bij elkaar zijn.

Al heb je zelf een slechte verstandhouding met je ex. En kan je hem of haar niet luchten. Het blijft ook de vader of moeder van je kind.

En je kind houdt van zijn andere ouder. En kinderen zijn loyaal naar hun ouders. Of ze nu een goede of slechte invloed op het kind hebben.

Wat voor conflicten ouders ook hebben. Kinderen horen er niet tussenin te staan.

Al is dat makkelijker gezegd als gedaan natuurlijk.

Dan maken je ouders, of 1 van de ouders de keus om een nieuwe relatie aan te gaan.

En ja kinderen hebben er maar mee te dealen. Of ze de ander nu leuk vinden of niet.

Niet makkelijk voor een kind.

Vaak word je heen en weer geslingerd door schuldgevoelens naar je kinderen toe. En de liefde voor de nieuwe partner.

Je probeert alles goed te doen voor iedereen maar zo makkelijk is dat niet.

Een balans vinden tussen de behoeftes van je kinderen en de behoeftes van jezelf als persoon, en de behoeftes in je relatie.

Je hebt geluk als de kinderen elkaar leuk vinden. Goed met elkaar overweg kunnen.

Ook ligt het er natuurlijk aan hoe oud de kinderen zijn als je in een nieuwe relatie komt.

Onze jongsten kunnen heel goed met elkaar overweg. Ze hebben het leuk samen en zien er echt naar uit om elkaar weer te zien.

Nu heb ik ook nog 2 pubers in huis. Dan word het verhaal al iets lastiger.

Ze leven hun eigen leven en zijn vooral bezig met zichzelf. Wat heel normaal is.

En wat al lastig is voor ouders die samen zijn om mee om te gaan.

Ik heb het hele groeiproces meegemaakt van mijn kinderen. Het proces naar de pubertijd toe. De partner heeft ineens te dealen met pubers.

En ja pubers veranderen.

Zodra ze naar de middelbare school gaan veranderen ze. Ze zetten zich af. Zijn op zoek naar hun eigen identiteit. Dat gaat niet zonder slag of stoot.

De eerste van mij is nu langzaam uit de pubertijd. En het word weer makkelijker vind ik.

Die hormonen zijn wat bedaard. Dat geeft echt meer rust.

Maar goed, met een samengesteld gezin komen ze met de tijd allemaal in de pubertijd. Dus we zijn er nog lang niet doorheen.

Wat ik heb geleerd en wat nog steeds een leerproces is, is om te praten met elkaar.

Geen vingers wijzen naar elkaar.

“Jij doet dit!” -“ja maar jij doet dat!”

In de verdediging schieten, defensief opstellen. dan is er ruzie.

Been there, done that.

Afspraken maken. Hoe kunnen we het beste alles soepel laten verlopen zodat iedereen zich prettig voelt in de hele situatie. Zodat niemand zich achtergesteld voelt.

Niet altijd makkelijk. We hebben allemaal onze eigen visie op situaties. Om daar een middenweg in te vinden is moeilijk.

Maar niet onmogelijk denk ik.

We zijn er nog lang niet. Het blijft pittig.

Maar we proberen er een weg in te vinden samen.

De tijd zal het leren of de relatie het overleefd.

Zolang je probeert elkaar te begrijpen, luistert naar elkaar en af en toe even tijd vrij maakt voor elkaar. En tijd vrij maakt voor jezelf.

Liefde alleen is niet altijd genoeg in een relatie.

Niet als je samen kinderen hebt en al helemaal niet als je een samengesteld gezin bent.

Het is hard werken. En bereidheid van beide kanten om eraan te willen werken. Te luisteren naar elkaar.

Soms een stapje terug doen om wat rust te creëren.

En vanuit daar weer rustig een een stapje vooruit.